Geplaatst op 29-07-2026
- Categorie: Algemeen
- Auteur: Victor van Doorn
Dit jaar waren er twee teams afgereisd naar de jaarlijkse airline zeilkampioenschappen.
Het bekende KLM team en voor het eerst een eigen team met Transavianen.
De locatie was Borgwedel, in het uiterste noorden van Duitsland aan een zeearm die in verbinding staat met de Oostzee. Interessant zeilwater dat hoewel brak, nauwelijks getij kent.
De organiserende club, Lufthansa zeilclub had de oude vertrouwde Conger zeilboten uit Hamburg op trailers aangevoerd. Onderdak was een jeugdherberg waardoor we ons jong en onbevreesd voelden!
Op de eerste dag werd besloten niet te varen omdat de wind ruim boven de limiet zat, alternatief programma dus.
Er is in de buurt zat te zien, leuke stadjes, en volop overblijfselen uit de Vikingtijd. Gelukkig zat er in het programma een extra dag voor zulke zaken dus het zeilen schoof een dagje op.
In de planning 20 wedstrijden verdeeld over 3 dagen. Op dag één begon het team van Transavia gelijk met
een eerste plaats in wedstrijd nummer één. Zo van: “we are here”. Dit kunstje zou dit team ook de andere wedstrijddagen laten zien, er werd onmiddellijk respect afgedwongen, en dat met een team met slechts twee zeilers! Gelukkig viel er een zeiler te lenen bij Lufthansa zodat er de mogelijkheid was om ook van de kant naar het spektakel te kijken.
Het KLM team begon minder fortuinlijk en liep tegen een time limit aan, te late finish.
De omstandigheden waren uitdagend, na teveel wind op de eerste dag was er op de andere dagen
een dun windje die bovendien stukken water met zero-wind veroorzaakte. Het was gelijk duidelijk dat Qantas, Air Hong Kong en Edelweiss Air goed beslagen ten ijs kwamen en een gooi zouden doen naar een podiumplaats!
Traditiegetrouw is er een prijs voor de “zwemmers” en Linda van Transavia was de eerste die de onderkant van de boot wilde bekijken. Later zouden ook Qantas en Edelweiss volgen. Allemaal een “Jellyfish Award”.
Het avondprogramma was leuk verzorgd met BBQ, spontane karaoke, tafeltennis en natuurlijk werd er af en toe stiekem naar het WK voetbal gekeken.
De competitie bleef spannend tot het eind en we waren reuze benieuwd hoe we het gedaan zouden hebben.
De prijsuitreiking en het slotdiner waren gepland in een Viking restaurant, helemaal in stijl en na een eerste drankje was het tijd voor bijlwerpen en boogschieten. Enkele zeilers waren zeer bedreven met de bijl terwijl we bij anderen voor ons leven en dat van de buren vreesden. De sfeer was prima. De prijsuitreiking; deze bestaat altijd uit twee delen. Er wordt onder verschillende soorten personeelsverenigingen gezeild, dus een dubbele competitie. KLM is alleen lid van de WASC, enkele andere teams ook van de tegenhanger, de ASCA. Nadat we onze zesde prijs in ontvangst hadden genomen en de organisatie bedankt en met typisch Hollandse geschenken overladen hadden, trokken we ons terug bij de bar. Het is daar altijd goed toeven. Echter bij het tweede deel van de prijsuitreiking werd Transavia naar voren geroepen. Via een andere sportafdeling zijn zij wél lid van de ASCA.
Dat ze gelijk maar even beslag hadden gelegd op de eerste plaats in deze competitie! De prestigieuze David Finch
Memorial Trophy die sinds een jaar hoort bij de eerste plaats komt naar Nederland! We hebben wereldkampioenen
in huis!
Het KLM en Transavia team
Linda en Ferdinand van Transavia met de David Finch Memorial Award
